Identiteitsbewijzen (FEP-c390): een sleutel van elders zegt dat dit account van hem is
Een Ed25519-sleutel die niet op deze server staat -- in Shaer op papier, alleen
ingetypt als hij nodig is -- ondertekent een VerifiableIdentityStatement:
"did:key:... is ook deze actor". Klonkt ondertekent niets. Hij controleert de
verklaring en zet hem onder attachment op de actor, waar iedereen hem zelf
kan nalopen.
Wat dat bewijst: dat dezelfde entiteit achter sleutel en account zit. Verhuist
het account, dan draagt het nieuwe dezelfde did:key, en dat bewijst de
continuiteit ook als de oude server weg of vijandig is -- een Move kan dat niet,
want die moet door de OUDE server getekend worden.
eddsa-jcs-2022, omdat Mitra en streams dat controleren. IdentityProof.js is
puur: JCS (RFC 8785, in JavaScript precies een gesorteerde JSON.stringify),
base58btc, did:key en de proof zelf. De controle volgt c390 regel voor regel,
met een eigen reden per weigering; verificationMethod moet PRECIES de subject
zijn, zonder het #-fragment dat de W3C-voorbeelden gebruiken.
Getoetst tegen de W3C-testvectoren (vc-di-eddsa B.3): dezelfde did:key, dezelfde
canonieke vorm, dezelfde hashes en byte voor byte dezelfde handtekening. Een
implementatie die het alleen met zichzelf eens is, bewijst niets.
POST /ap/users/:slug/identityProofs (alleen de eigenaar) controleert en
publiceert, één per did:key, hoogstens drie; DELETE ?subject= haalt hem weg.
Beide sturen een Update van de actor naar de volgers. De actor noemt het
eindpunt als endpoints.shaer:identityProofs. Elke verklaring draagt haar eigen
@context, zodat de actor er geen bij hoeft -- did/v1 en data-integrity/v1 hebben
beschermde termen die op actorniveau met onze inline context konden botsen.
shaer-jpxj
Co-Authored-By: Claude Opus 5.5 <claude@…>